Precz z oczepami! Teraz wkręty klejone

W Polsce drewno BSH coraz szybciej zyskuje na popularności. Szacuje się, że zużywamy obecnie około 25-30 tysięcy metrów sześciennych drewna klejonego rocznie, co jednak odpowiada w przybliżeniu zaledwie 15% rynku francuskiego, 13% austriackiego i zaledwie 3% niemieckiego. Doskonale ilustruje to skalę różnicy w stosowaniu drewna BSH w poszczególnych krajach, ale pokazuje również, jak wielki potencjał wzrostu drzemie na Polskim rynku i czeka na przebudzenie.

W przypadku drewna klejonego warstwowo zarówno w Polsce, jak i na świecie celem uzyskania odpowiedniej wytrzymałości, statyczności i sztywności stosowane są dodatkowe usztywnienia czy stężenia w budynkach. To właśnie te punkty stanowią swego rodzaju słabe ogniwo w konstrukcjach z drewna BSH, ponieważ są one najsłabszymi elementami całego ustroju konstrukcyjnego.

“Osiągniecie wyższego poziomu trwałości i wytrzymałości konstrukcji obiektów z drewna klejonego jest jednak możliwe, a technologia pozwalająca na tworzenie budowli cechujących się niespotykaną dotąd sztywnością, przekładającą się na statyczność i wytrzymałość budynku, jest już w zasięgu ręki ” – mówi Marcin Cuprych z firmy Konsbud.

Polska firma Konsbud opracowała rodzimą technologię wykorzystującą wzdłużną wytrzymałość drewna na ściskanie i pozwalającej na tworzenie ustrojów tarczowych, co umożliwia nadanie budynkom z drewna klejonego niespotykanej dotąd sztywności.

Obecnie standardową konstrukcją drewnianego obiektu jest szkielet wykonany z belek. Panele z drewna klejonego stawiane są pionowo obok siebie, a następnie łączone ze sobą za pomocą wkrętów, oczepów i podwalin. To właśnie oczepy i podwaliny spinające panele stanowią najsłabszy punkt w całej konstrukcji, co powoduje, że pod wpływem obciążeń z zewnątrz może się ona przechylać, a jej stabilność – słabnąć.

 

Łączenie paneli w technologii tradycyjnej

 

Łączenie paneli za pomocą wkrętów wklejanych

 

 

 

 

 

 

Ideą nowej technologii służącej konstrukcji obiektów z drewna klejonego warstwowo jest wykorzystanie standardowo produkowanych elementów jako surowiec do produkcji całych elementów konstrukcyjnych, takich jak ściany, stropy i stropodachy. Elementy o wymiarach przekroju 6-10 na 36-56 cm wykonane z drewna o klasie wytrzymałościowej GL24h-GL30h wykorzystuje się do produkcji paneli, przy czym jeden z boków panelu frezowany jest w taki sposób, aby powstało gniazdo, natomiast przeciwległy tak, aby powstał wpust.

Ponieważ wykonana w ramach badań wspomnianych powyżej analiza statyczno-wytrzymałościowa wykazała brak współpracy pomiędzy panelami łączonymi w sposób tradycyjny, w celu rozwiązania tego problemu nowa technologia zakłada łączenie paneli nie tylko na pióro-wpust, ale także za pomocą wkrętów wklejanych, to jest dodatkowych łączników inżynierskich wprowadzanych w poszczególne połączenia na etapie produkcyjnym. Są to stalowe pręty gwintowane lub pręty zbrojeniowe żebrowane, zgodne odpowiednio z normą DIN 976-1 lub DIN 488-1.

Po upewnieniu się, że pręty są odtłuszczone, czyste i nienoszące śladów korozji są one wklejane pomiędzy panelami w odstępach wynoszących maksymalnie 2,5 m. Zapewnia to sztywność połączenia pomiędzy poszczególnymi panelami, zwiększając tym samym jego wytrzymałość na siły osiowe i umożliwiając rezygnację ze stosowania klasycznych podwalin i oczepów. Styki pomiędzy panelami są dodatkowo uszczelniane ognioodporną wełną mineralną w celu zapewnienia szczelności ściany w warunkach pożarowych.

Podobnie, jak miało to miejsce powyżej, również w tym przypadku panele stawiane są pionowo obok siebie i łączone za pomocą wkrętów, jednak zamiast standardowo stosowanych oczepów i podwalin między panelami montowane są trzpienie, czyli łączniki opisane powyżej.

Innowacyjność opisanej powyżej nowej technologii polega na wykorzystaniu standardowo produkowanych elementów z drewna klejonego do produkcji ścian, stropów i stropodachów tworzących tarcze konstrukcyjne, których wytrzymałość jest 10-krotnie wyższa niż ściany, w której zastosowano standardowe oczepy i podwaliny. Rozwiązanie to pozwala na uzyskanie ponadprzeciętnej sztywności oraz, co się z tym wiąże, wytrzymałości i statyczności konstrukcji bez konieczności stosowania dodatkowych usztywnień czy stężeń w budynkach, a w konsekwencji – rozwój nowych rodzajów budowli, w tym obiektów wielokondygnacyjnych, przy zachowaniu daleko idącej smukłości ścian.

Chcesz wiedzieć więcej na temat tego rozwiązania? Zapraszamy na Forum Holzbau Polska 5/6 października 2020 w Jachrance.
To okazja do spotkania z twórcami tej technologii i dyskusji na temat jej stosowania w praktyce.

 

Polubisz? Polecisz?
0